In de natte meersen van de Damvallei fladdert er in het voorjaar een mysterieus en onhandig wezentje rond in grote getale. De actie komt nochtans maar langzaam op gang. Bij zonsopgang is alles meestal nog rustig. Het gras ligt er vredig en bedauwd bij. Tot het zonnetje komt piepen. Het is precies alsof er een […]
Wie is er nu mysterieus en onhandig? Meer lezen »
Er lopen verschillende soorten van springstaarten rond die grijs en wat meer langwerpig zijn, en Ponogognathellus flavescens is daar eentje van. Deze soort heeft opvallend lange antennes, ook al blijven ze korter dan het lichaam, in tegenstelling tot de antennes van de verwante Ponogognatellus longicornis die ze zelfs helemaal kan opkrullen. Het lichaam is eigenlijk
Dat is helemaal niet ‘six-seven’! Meer lezen »
Op een mooie avond begin mei liep ik radeloos door het bos. Op warme, vochtige avonden eind april-begin mei is het ideaal om grote loopkevers te vinden. Vele soorten gaan dan actief op zoek naar een partner, waardoor je al wat meer kans hebt om ze te zien. En ik zat hier in een streek
Het leek wel alsof het voorbestemd was! Meer lezen »
Rond Moederdag bloeit in onze bossen een eerder onopvallende maar o zo mooie bodembedekker. Je loopt er zo voorbij omdat het plantje laag blijft en de bloemen enigszins weggestoken zitten tussen de bladeren. Nochtans zou de aangename geur de onvermoede wandelaar moeten opvallen. Wie alsnog de moeite doet om het plantje van dichtbij te bekijken,
Het is niet altijd wat je verwacht! Meer lezen »
Esdoorns hebben een ongelooflijke verspreidingsdrang. Hun helikopterzaadjes komen werkelijk overal terecht en ze kiemen heel gemakkelijk. Ik vind zaailingen in de tuin, op het dak, in de dakgoot, en zelfs op de motorkap onder de ruitenwissers groeien er kleine esdoorntjes. Overal waar het maar een beetje vochtig is en er al wat humusaarde ligt, schieten
Verspreiden, verspreiden, verspreiden! Meer lezen »
