Op een frisse lenteochtend hing de heide vol bewegende parels. De dauw verzamelde zich onder het ochtendzonnetje tot druppels, en op de wiegende bloeiwijzen van het struisgras blonken die naar alle kanten. Het steeds feller brandende zonnetje zette alles in lichterlaaie. In het tegenlicht vormden die druppeltjes heerlijk feeërieke lichtbollen. Ik zocht alle graspluimen af […]
Heb jij een huisje vol parels? Meer lezen »
Op de Kalmthoutse heide, in de toren aan het Stappersven, staat een koppeltje te zoenen. “O baby, wat smacht ik toch naar jou”, hoor ik het meisje zachtjes fluisteren. Ik stap snel voorbij, mijn hoofd afgewend, want ik wil niet storen of nieuwsgierig lijken. Ik ben hier trouwens voor de natuur. Zoals meestal raak ik
O baby, wat smacht ik toch naar jou! Meer lezen »
Gehuld in witte nevels kijkt een reusachtige duivel met vlammende horens en groene ogen neer op een klein donderbeestje. Het nietige ding waant zich vast voor de poorten van de hel. Angstvallig kijkt het omhoog, bang voor wat er gaat volgen…. Deze Franse veldwesp is nochtans gewoon stilletjes aan het wakker worden, na een nachtje
