Geschatte leestijd: 2 minuten
Wat was het ‘s nachts donker in het bos, zo midden in de winter. En stil. Er stond geen zuchtje wind. Voorzichtig stapte ik door de droge bladeren, over afgevallen takken, en langs diepe, zwarte plassen. Er bewoog helemaal niets. Of toch? Op het stille wateroppervlak van de grootste poel dacht ik een takje te zien bewegen… en daar nog een! Wat was me dat?
De takjes bleken de zelfgemaakte huisjes te zijn van zogenaamde kokerjuffers. Dat zijn de larven van schietmotten, die hun weke achterlijf beschermen met een zelfgemaakt kokertje. Dat bestaat uit materiaal dat ze in hun leefomgeving vinden, daar onder water dus. Ze lijmen alles aan elkaar met speciale klieren in hun kop. Daardoor biedt de koker ook een uitmuntende camouflage… als ze niet bewegen tenminste!
Vaak hebben kokerjuffers draadvormige kieuwen om toch behoorlijk te kunnen ademen in de nauwe koker. En aan het uiteinde van hun achterlijf hebben ze een paar pootvormige uitstulpingen waarmee ze zich vasthouden in hun huisje.
De ingang verdedigen kokkerjuffers met hun echte poten en hun zwaar gepantserde kop. Met die poten spartelen ze rond op zoek naar voedsel en ze denken dat dat ‘s nachts onopgemerkt gebeurt. Dat gaat zo de hele winter door.
Kokkerjuffers hebben een ingebouwd tijdsmechanisme waardoor ze allemaal samen in de lente ontpoppen en massaal uit het water schieten, in de vorm van schietmotten. Dan vliegt het er plots vol van de vlindertjes. Ook dan zorgen ze voor beweging in het bos!
(beelden kokerjuffers uit de Makegemse bossen, maart 2024, volwassen schietmot uit Luxemburg, mei 2025)
Als (àls) je dit natuurvertelsel leuk vond, klik je dan op het duimpje hieronder aub ? Of nog beter, schrijf je een reactie hieronder? Bedankt!
Dank je Maarten,
Je moet toch wel veel geduld hebben om dat allemaal zo mooi te filmen en je goed kunnen beheersen, als het mislukt! Ook natuurlijk belangrijk om goede ogen te hebben.
Ik vind je filmpjes en foto’s altijd heel goed gelukt!
Zelfs de regen,
houd je niet tegen!
In de nacht,
ben je ook soms op wacht,
met je camera!
Ik vind de beestjes soms een beetje raar,
maar ik geniet toch maar…
Jawadde Simon, er schuilt een echte dichter in jou! Hartelijk dank voor deze leuke bijdrage!
Weerom fantastische foto’s!
Dikke merci Marc!
Prachtig, bedankt om dit zo mooi te delen met ons Maarten!
Dat is met veel plezier Joris, jíj bedankt!
Wat prachtig in beeld gebracht. Ik heb dit schouwspel niet eerder gezien. Dankjewel hiervoor.
Fijne zondag en groetjes Ellen
Dankjewel hoor Ellen, blij te lezen! Ook voor jou nog een mooie zondag!
Whoow prachtig in beeld gebracht Maarten. Wonderlijk toch dat je dit tafereel zo mooi op beeld aan ons kan laten zien. Is echt genieten hoor, dankjewel! Fijne regenachtige zondag waar vast van alles te beleven valt in de natuur
Dank je wel!
Hartelijk dank Ineke! En ja inderdaad, zelfs in deze regen ben ik er op uit getrokken en vanalles beleefd!
Marieke was me voor met een vraag die ik me ook stelde. Ik heb er nog een andere: hoe weet jij wat dat diertje denkt,Maarten? In elk geval leerde ik alweer wat bij over kokerjuffers die me volledig onbekend waren. Je hebt er wat voor over om ze ‘s nachts in hun biotoop te filmen. Hun camouflage,kieuwen en klieren zijn weer ingenieus.
Het zijn geen schoonheden op zich maar als ze op muziek bewegen…ho maar!
Het lijkt wel of je hun choreografie hebt ingestudeerd op de juiste tonen.
Benieuwd of ik ooit in mijn leven zulke ontpoppende schietmotten zal spotten.
Dankjewel voor het delen Maarten en nog een fijne zondag.
Hartelijk dank Lydi! En ik moet toegeven dat ik niet weet wat die beestjes denken, dat was een dichterlijke aanname (als zoiets bestaat). Dankjewel ook voor de filmpjes, het was geen sinecure om de choreografie goed te krijgen!
wat een wondere wereld toch, dankjewel Maarten!!!
Met plezier Frieda, jíj bedankt!
Dag Maarten, dank je wel, weer! Van dit ingenieus wondertje had ik nog nooit gehoord, laat staan daar (wederom zo’n verbazingwekkende) beelden van gezien.
Ik heb twee vragen voor jou. Je schrijft: “Vaak hebben kokerjuffers draadvormige kieuwen”, maar hoe ademen dan de beestjes die géén kieuwen hebben? En waarom hebben ze er geen?
En verderop schrijf je: “Dat gaat zo de hele winter door.” En wat als het vriest? Duiken ze dan dieper (wat ik vermoed)? De beelden die je toont spelen zich allemaal aan het wateroppervlak af, dus daar kan ik het niet van afleiden.
Ik kijk alweer uit naar je volgende natuurvertelsel!
Dankjewel voor de reactie Marieke! Insecten hebben normaal geen kieuwen maar nemen luchtbellen mee onder water. Sommige larven kunnen wel kieuwen hebben waarvan de vorm sterk kan verschillen volgens de soort. En als het vriest moeten de kokerjuffers inderdaad wat dieper blijven en rustig afwachten…
Duidelijk! Dank je wel, Maarten!