Regen maar eens goed uit!

Er zijn zo van die druilerige dagen waarop je echt geen zin hebt om buiten te komen. Of waarop je eigenlijk in niets zin hebt. Het is precies of ook de natuur een baaldag heeft en tranen met tuiten weent. Het regent. Het is nat. Bah!

Als ik op zo’n regendag toch een ommetje maak, valt het meestal wel mee. Met een goeie regenjas kom je al een heel eind. En uiteindelijk blijken er toch minder druppels te vallen dan je vanuit je veilige, warme plekje binnenshuis had ingeschat. Zeker onder de bomen, in het bos, tussen de struiken, waar ook de koude wind minder vat op je krijgt. En zie, daar mindert het druppelen al, en stopt het met regenen. De zon breekt door. Ook dat gebeurt vaak relatief sneller dan je dacht. In mijn ervaring toch.

Akkoord, er zijn ook van die dagen, weken, of zelfs maanden dat het maar blijft regenen. Dat je terechtkomt in echte wolkbreuken waar je kleddernat van wordt. Dat er stormen passeren die ganse wolkenvelden boven je hoofd uitwringen. Als je doornat bent en het er koud van krijgt, dan is het niet meer aangenaam.

Maar als het dan stopt met regenen, is het net of de natuur herleeft. Na regen komt zonneschijn. Alles krijgt een nieuwe glans. Alles blinkt zo mooi. Overal van die mooie druppeltjes. Wat een opluchting! Het is precies alsof ook de natuur deugd kan hebben van eens goed te wenen. Snik.


8 gedachten over “Regen maar eens goed uit!”

  1. Rosanne De Vreese

    Nog eventjes doorbijten en dan is hij er weer, de mooie meidoorn. De prachtige bloemen, de gonzende insecten, de bloedrode vruchten.
    Dan passeert de poëet met zijn fototoestel en giet het beeld in ’n mooi vertelselke. Dit is Kunst.

    1. Dankjewel hoor Rosanne! Ik voel hier een lichte druk om nog eens over de meidoorn te schrijven 😉 maar waarom ook niet, bedankt voor de inspiratie alvast!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.