Geschatte leestijd: 2 minuten
Het achterlijf van ‘uitgekleurde’ mannetjes van de Zuidelijke oeverlibel wordt omschreven als berijpt lichtblauw. De jonge mannetjes zijn eerst nog geelbruin maar dat kleurt dus uit tot blauw. Met ‘berijpt’ wordt bedoeld dat het blauw een soort wazige waslaag lijkt te hebben.

‘s Morgens in de vroegte zijn de overnachtende dieren ook nog eens effectief berijpt door de ochtenddauw. Dan krijg je berijpt blauw dat berijpt is. Wat vind je me daar nu van?


Insecten wachten bij voorkeur tot de dauw opgedroogd is alvorens weg te vliegen. Dat water weegt nogal en het is dan ook nog te koud. Dat maakt dat berijpte exemplaren heel gemakkelijk te benaderen vallen.

De Zuidelijke oeverlibel behoort tot de familie van de korenbouten. Deze berijpte korenbout vond ik slapend tussen de korenbloemen van een hooiweide die werd afgewaterd met een betonnen afvoergoot.

De soort leeft eigenlijk langs kleine beken en ondiepe plassen met weinig oeverbegroeiing en snel opwarmend water, maar door gebrek aan natuurlijke plekjes vind je ze vaak in menselijke omgeving, zoals in steengroeven of langs drainagegeulen.

Ze kiezen zich een plekje op de oever om van daaruit te jagen op voorbijvliegende insecten. Hoe minder planten en hoe meer stenen, hoe meer de oever opwarmt, hoe meer het water opwarmt en hoe meer de libel opwarmt. De Zuidelijke oeverlibel houdt van warmte. Aan rijp heeft ze echt geen boodschap!

(Beelden uit Scherwiller-Franse Vogezen, augustus 2024)
Als (àls) je dit natuurvertelsel leuk vond, klik je dan op het duimpje hieronder aub ? Of nog beter, schrijf je een reactie hieronder? Bedankt!


Boeiend verhaal, Maarten en weeral mooie foto’s! Bedankt!
Blij te lezen Moniek, dankjewel!
Superinteressant en wat voor beelden terug ! Wanneer geef je het boek ‘Natuurvertelsels’ uit ?
Haha, als ik daar ooit eens tijd voor vind Etienne! Hartelijk dank!
Dag Maarten
Komen alle foto’s uit de Franse Vogezen?
Bedankt voor de mooie foto’s.
Vr gr
Jan
Deze wel Jan! Veel groeten terug!
Maarten, wat een zondagochtendpracht alweer! Ik waan me even in Brugge als ik de kanten vleugels van dichtbij kan zien. Je hebt weer wat fraais gespot daar in de Vogezen zeg. Korenbouten…nooit van gehoord. En die rode randjes op de vleugels doen in mijn fantasie dienst als richtingaanwijzers en knipperen bij het vliegen. Alle gekheid op een stokje: dankjewel voor de mooie beelden en fijne zondag nog.
Holala, wat een mooie complimenten zeg Lydi, dankjewel hoor! En ook bedankt om je zo met mij mee in te leven!
Hai Maarten.
Prachtig deze foto’s van de libellen
Ik wist niet dat ze zo verschillend waren en van kleur konden veranderen, wat bijzonder. Er zal weer heel wat speurwerk bij te pas gekomen zijn .
Nog een fijne dag.
Groetjes ineke
Dankjewel hoor Ineke! Het zijn echt heel mooie diertjes. Het speurwerk viel mee, ik diende alleen maar voor zonsopgang een bloemenweide te doorkruisen.