Rond Moederdag bloeit in onze bossen een eerder onopvallende maar o zo mooie bodembedekker. Je loopt er zo voorbij omdat het plantje laag blijft en de bloemen enigszins weggestoken zitten tussen de bladeren. Nochtans zou de aangename geur de onvermoede wandelaar moeten opvallen. Wie alsnog de moeite doet om het plantje van dichtbij te bekijken, […]
Het is niet altijd wat je verwacht! Meer lezen »
Vroeg in het voorjaar staan de bossen in de Vlaamse Ardennen vol met kleurrijke bloemen. Je kan blijven wandelen van het ene bloementapijt naar het andere. Boshyacinthen, bosanemonen en daslook wisselen elkaar af en er lijkt soms wel geen einde aan te komen. Wat een fantastisch zicht! Maar ondertussen kijk ik stiekem ook altijd uit
Dan is het gedaan met wandelen! Meer lezen »
Iedereen zou ergens wel een dubbelganger lopen hebben. De witte en de splijtende tandzwam zijn zo’n dubbelgangers. Je houdt ze uiterlijk niet uit elkaar. Om de soort te bepalen moet je de grootte van de rijpe sporen onderling vergelijken. Dat gaat toch al ver! Van op een afstandje zien de dubbelgangers er uit als witte
Waar loopt jouw dubbelganger rond? Meer lezen »
Wat een zottekot is dat daar onder water! Het krioelt van de piepkleine beestjes in de beken en plassen van onze meersen. Ze wervelen door elkaar als in een wilde rondedans. Die energie doen ze niet zomaar op. Al zwemmend halen ze voedseldeeltjes uit het water. Hoe meer er rondgedanst wordt, hoe zuiverder het water
Wat een zottekot is dat daar! Meer lezen »
Op een frisse lenteochtend hing de heide vol bewegende parels. De dauw verzamelde zich onder het ochtendzonnetje tot druppels, en op de wiegende bloeiwijzen van het struisgras blonken die naar alle kanten. Het steeds feller brandende zonnetje zette alles in lichterlaaie. In het tegenlicht vormden die druppeltjes heerlijk feeërieke lichtbollen. Ik zocht alle graspluimen af
Heb jij een huisje vol parels? Meer lezen »
