Geschatte leestijd: 2 minuten
Er lopen verschillende soorten van springstaarten rond die grijs en wat meer langwerpig zijn, en Ponogognathellus flavescens is daar eentje van. Deze soort heeft opvallend lange antennes, ook al blijven ze korter dan het lichaam, in tegenstelling tot de antennes van de verwante Ponogognatellus longicornis die ze zelfs helemaal kan opkrullen.
Het lichaam is eigenlijk oranjegeel, maar dat kan je pas merken bij oudere exemplaren waarvan de grijze schubben al wat aan het afslijten zijn. Anders is het een effen muisgrijs beestje. Toch kunnen de lichtweerkaatsingen op de schubben voor mooie effecten zorgen.
Het zijn rusteloze types. Ze lopen voortdurend en relatief snel rond. En schuw dat ze zijn! Bij de minste verstoring springen ze weg, zoals de meeste springstaarten – daarvoor dient ten slotte hun springstaart – maar deze soort blijft nog meerdere keren na-springen.
Dat herhaaldelijk springen zal nodig zijn omdat ze niet zo heel ver springen, in tegenstelling tot de meeste bolvormige springstaartjes, die zich met één verre sprong onvindbaar wegkatapulteren. Maar ook het kris-kras heen en weer springen werkt perfect. Na zo’n six-seven keer weet je echt niet meer waar het beestje zit.
Dat betekent dus eigenlijk dat ze nog tijdens de sprongen, in de vlucht en dus supersnel, hun springstaart alweer opspannen om die onmiddellijk bij landen opnieuw uit te kunnen klappen en terug weg te springen. Straf! Dat is helemaal niet ‘six-seven’!
PS Voor de volwassenen die niet mee zijn: de uitdrukking ‘six-seven’ wordt momenteel overmatig gebruikt door de jeugd, vooral om onverschilligheid (“mwah, het is wel oké”) of ironie uit te drukken. Maar meestal wordt het te pas en te onpas geroepen puur om reacties uit te lokken. Six-seven, ook geschreven als 6-7 of 67, werd in België uitgeroepen tot zowel kinder- als jeugdwoord van het jaar 2025, en ook in Nederland was het kinderwoord van het jaar.
(Beelden uit Volkegembos te Oudenaarde, februari 2026)
Als (àls) je dit natuurvertelsel leuk vond, klik je dan op het duimpje hieronder aub ? Of nog beter, schrijf je een reactie hieronder? Bedankt!
Dankjewel voor de mooie woorden Eric, dat doet me zoals altijd veel plezier! Want ik kan je verzekeren dat het niet eenvoudig was om deze beelden te bekomen!
Ai Maarten , toen ik vluchtig je nieuwe natuurverhaal onder of beter boven m’n neus kreeg, sloeg de schrik me om het hart. Ik dacht al dat je de weg van de bloemetjes en de bijtjes was ingeslagen ! Ik las (van het werkwoord lezen, niet lassen dus) het cijfermateriaal voor volwassenen six-nine en was even van m’n melk. Toen ik voldoende wakker was, zag ik m’n error in tot grote opluchting.
Nu, over je six-seven, voor de kleintjes onder ons, ’t is weer een prachtig verhaal geworden, vooral die laatste foto’s . Het zijn echte juweeltjes. Gelukkig staat er ons nog veel te wachten, want je onderwerp, de natuur , is eindeloos!
Een natuur-aanbidder, Eric
Haha Maarten, leuk gevonden die six seven. Overigens nog nooit gehoord dat het een soort van jeugd-kinderwoord is.
Nou deze beestjes voldoen er wel aan toch? Rusteloos en steeds wat anders ondernemen.
Grappig en mooi dat je dit zo observeren kan eigenlijk. Ben jij ook zo’n soort beestje als mens?
Steeds op zoek naar iets nieuws om ons mee tenemen bij je ontdekken van het leven op deze aarde en geen dag rust. Dank je wel en nog een fijne. Pinksterdag. Groetjes, Ineke
Holala Inelke, dat zijn meerdere filosofische en psychologische analyses tegelijk! Zo had ik het nog niet bekeken, maar je hebt waarschijnlijk overschot aan gelijk! Dankjewel en geniet nog van de pinksterdagen!
Grappig Maarten, die 6-7
Dat diertje lijkt me redelijk enerverend in zijn bewegingen maar het is toch alweer een wonder dat de staart zo beweeglijk is en kan opspannen en uitklappen.
Dankjewel voor de kleurrijke special.
Hartelijk dank Lydi! Het is inderdaad een zenuwachtig klein wondertje dat ik vaak tegenkom tijdens het fotograferen! Die 6-7 is voor de jeugd zéér grappig!