Joyride op een worm

Haha, wat een fun! Zomaar je eventjes laten rondslingeren door een paniekerige regenworm, hoe cool is dat zeg! Ik weet niet of het zo net de bedoeling was, maar dat is toch wat dit knaloranje springstaartje overkwam! Na de joyride wandelde het beestje doodleuk verder, alsof er niets gebeurd was.

Ik had het in een eerder natuurvertelsel al over een springstaartje zonder staart, dat voortdurend op zijn dooie gemakje rondkuiert. Nu zag ik een oranje versie ervan, het is te zeggen, een andere soort die er zeer goed op lijkt en dus ook zonder springstaart door het leven moet. Ze zouden ze beter wandelstaartjes noemen. Maar in tegenstelling tot zijn blauwgrijze evenknie is deze oranje soort wel degelijk zeldzaam. Het beestje komt alleen voor op of rond oude, dode boomstammen die in vochtige bodems liggen. Ze zijn wellicht gevoelig voor uitdroging. Zowel in Nederland als in België is het maar gekend van een heel beperkt aantal vindplaatsen.

Ik dacht eerst dat het om jonge pissebedjes ging, want die kunnen nogal fel oranje zijn alvorens grijs te kleuren, blijven ook in groepjes samen en lopen even snel rond. Het zijn soorten die in gelijkaardige omstandigheden leven en zich daaraan aangepast hebben. Maar waarom ze dan per sé oranje moeten zijn, blijft me een raadsel.

Toen ik een stukje schors afbrak om te zien waar ze zich verstopten, kwamen er enkele kleine regenwormpjes bloot te liggen. Die schrokken zich een hoedje, en kropen snel weg. Bij  regenwormen komt daar al vaak eerst wat dramatisch gekronkel aan te pas. Zonder ogen moeten ze eerst aftasten waar onder en boven is, en vooral waarheen ze best kunnen wegkruipen. Het springstaartje trok zich daar allemaal niets van aan, en wandelde gewoon verder. En passant wandelde het een ganse molenwiekende regenworm af, van kop tot teen (of beter: van kop tot staart), zonder ook maar een kik te geven. Misschien genoot ik als toeschouwer nog wel het meest van deze onverwachte joyride!


10 gedachten over “Joyride op een worm”

  1. Inderdaad weeral een staaltje van microscopische fotografie… met een uniek verhaal… je moet het maar doen week na week…

  2. Dankzij jouw foto’s, opgeluisterd door een enthousiaste beschrijving, gaat er steeds weer een stukje onbekende wereld voor mij open, en, nog fijner, kan ik delen in de verrukking die dat teweegbrengt. Dit kleine, parmantige wezentje met zijn gastheer, was weer een voltreffer. Bedankt!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.