Leugentje om bestwil

Wat is er nu het belangrijkste: eerlijkheid of nut? Want de blauwe druifjes in onze tuin doen me serieus twijfelen. Tenminste, ik denk dat het blauwe druifjes zijn. Maar zeker ben ik dus niet. Daar begint het al!

Blauwe druifjes lijken heel goed op druifhyacinten. Je zou zelfs kunnen  denken dat het synoniemen zijn. Maar het blijkt om verschillende soorten te gaan. Daar kom ik nu per toeval op. Druifhyacinten hebben iets ovalere bloemetjes, die van blauwe druifjes zijn bolrond. Blauwe druifjes hebben dan weer rechtop staande blaadjes, die uitlopen op een brede, lepelvormige top, terwijl druifhyacinten smalle, losse blaadjes hebben die er als een hoopje wanordelijk bijliggen. Tot overmaat van ramp bestaan er kruisingen tussen beide soorten. En ik denk dat ik met deze zit in onze tuin. Ik zie zowel ronde als langwerpige bloemetjes, rechtopstaande als slordige blaadjes. Wat is het nu? Pfff, ik voel me echt bedrogen. 

Bolronde of ovale bloemetjes ? rechtopstaande of wanordelijke blaadjes ?

Blauwe druifhyacintjes, zo zal ik ze maar noemen, doen me wel meer twijfelen. Want ze vermenigvuldigen zich zoals de meeste voorjaarsbloeiers via hun knollen. Heel vroeg in het voorjaar zijn er maar weinig insecten en dus moesten die vroege planten er iets anders op vinden. En waarom dan nog energie steken in stuifmeel en nectar als je je toch al kan voortplanten? Maar als je denkt dat je ze daarmee beter in de hand hebt, kom je weeral bedrogen uit: de blauwe druifhyactinjes zaaien zich ook bijzonder efficiënt uit! Op de duur zal onze tuin er vol van staan denk ik!

Het zal biologisch interessanter zijn om ook via zaad voort te planten. Dat laat immers genetische variatie toe, wat je niet hebt als je altijd dezelfde knolletjes splitst. En zo kunnen ook die vroege knolvormende soorten toch verder evolueren en zich steeds beter aanpassen. En veranderen in ‘druifhyacintjes’.

De blauwe druifhyacintjes zijn hierdoor wel belangrijk voor vroege insectensoorten als metselbijen. En ook wolzwevers komen graag even energie bijtanken. Dus nuttig zijn ze wel. Tot slot vind ik ze heel mooi en komen ze goed tot hun recht in ons siertuintje. En dat telt toch ook? Ach, als het mij uitkomt, vind ik het nog zo erg niet om bedrogen te worden.

2 gedachten over “Leugentje om bestwil”

  1. Prachtige foto’s van deze verrassende lentebloeiers. Ze mogen zich vermeerderen naar believen…ik voel me nooit bedrogen en geniet van beide types en mogelijke varianten, Maarten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.